Slechts zes spelers behaalden remise

Senega lees verloor in 370 wedstrijden slechts 3 keer

(Van onze sportredacteur)

TILBURG, woensdagavond. Alsof hij net van een wandelingetje over de markt van Dakar was teruggekeerd, stond Baba Sy, de wonderdammer uit het warme Senegal, na afloop van de simutaan-seance in de Volt-kantine. Hij maakte een wat verlegen indruk en men las zeker niet aan zijn gezicht of zijn gebaren af, dat hij juist een dam-college had gegeven, waarover de deelnemers en de toeschouwers nog lang zullen napraten. Deze neger, die lezen noch schrijven kan en dus geen theorieboeken kan hebben doorgenomen, als hij dat wilde, veegde 44 van de 50 dammers uit Tilburg achteloos van het bord. Met zes anderen — onder wie de zeer jeugdige Hans van Berkel — had hij iets meer moeite. Deze zes dammers dwongen de sympathieke Senegalees remise af. Met deze seance in Tilburg sloot dit natuurtalent — anders kan men het niet betitelen — zijn verblijf in Nederland af. Wanneer hij in zijn vaderland zal zijn teruggekeerd in de zenderende warmte, zal hij zijn vrienden kunnen vertellen, dat hij in het damland Nederland 370 wedstrijden heeft gespeeld en er daarvan slechts drie heeft verloren. Dit prachtige resultaat onderstreept nog eens de lovende bijvoeglijke naamwoorden, welke wij deze vierentwintigjarige dammer toedichten.

FORMIDABEL DAMTALENT

De geschiedenis van deze Baba Sy is als een sprookje. Geboren in het warme Senegal, in Pale, leerde hij later in zijn woonplaats Dakar dammen. WU schreven het reeds woensdag: in Senegal is dammen een nationale gewoonte. Op de kleurige en bedrijvige markten waar het een oorverdovend lawaai en gekakel is speelde Baba Sy vluggertjes met geroutineerde dammers, tegen wie men kan spelen als men betaalt. Wanneer de uitdager wint krijgt hij zelf het geld van de ,,damkoopman”. Wel Baba Sy werd al snel iemand, voor wie deze beroeps-dammers bang waren. Want hij was razend knap in het damspel. Een douaneagent hoorde van hem en gaf hem een kans en Baba Sy begon aan het tweede deel van het sprookje: uit de kakelbonte omgeving, waarin hij opgegroeid was, maakte hij de oversteek naar het Franse moederland. En daar gebeurde het dan: hij marcheerde in één ruk op naar de Franse damtitel. In partijen van nauwe-jks een kwartier haalde hij dikke stre-en door alle verwachtingen van de andere titelkandidaten. En dat terwijl hij de theorie niet beheerst zoals zijn andere tegenstanders. Baba Sy trad hiermee in het voetspoor van grote landgenoten zoals de Senegalees, die het ver voor de Tweede Wereldoorlog opnam tegen de Franse en Nederlandse schaakelite en daarvan ruimschoots won.

Subsidie

Baba Sy kreeg van zijn gouvernement de gelegenheid om zich al vast wat ,,in te spelen” voor het toernooi om de wereldtitel in het najaar in Nederland. Hij kreeg een subsidie van ƒ 2500.— voor een trip West-Europa. Zo verbleef hij een maand in Nederland en speelde er 370 wedstrijden, waaronder duels met gerenommeerde hoofdklassers. Hij verloor slechts drie wedstrijden.

Baba Sy sloot zijn Nederlandse toernee af met de door Davo, TDV en Damclub '50 georganiseerde simultaanseance in Tilburg. Voor de wedstrijd in de prachtige Volt-kantine had hij zich met de damkenner Ham opgehouden in hotel Lejeune, waar hij er voor zorgde zijn Mohammedaanse verplichtingen na te komen. Op zijn kamer sprak hij zijn gebeden met het gezicht naar Mekka.

Damcollege

Daarna dan gaf hij het damcollege aan de Tilburgse spelers. Met soepel gemak, zich niet al te veel haastend, maar volkomen rustig, werkte hij de vijftig partijen af. Na een uur lag het eerste bord al zonder stenen: Looman gaf de strijd op. Na hem volgde in regelmatig tempo de anderen (van wie sommigen zich aanvankelijk niet gewonnen wilden geven, ook al stonden zij twee of drie stukken achter). Langzaam maar zeer bekwaam rolde hij - actief met de lange vleugels - alle verzet van zijn tegenstanders op.

Zo zagen wij een Kees Nooyen, die in de waan verkeerde een sterke stelling te bezitten, met grote verbaasde ogen kijken naar de vingers van Baba Sy, die met één beweging de gehele defensie ontredderde en tot opgeven dwong. Zo zagen wij ook hoe de voorzitter van Davo Van Hoof, wanhopig met de vuist op tafel sloeg, omdat de Senegalees een listig door de Tilburger opgezet valletje dusdanig in de lucht blies, dat daarmee de winstkansen volkomen illusioir waren geworden.

Tegen twaalf uur kwamen de moeilijke partijen in hun eindstadium. Tot groot genoegen van iedereen slaagde de jonge Hans van Berkel (van Odulphus), met twee tegen drie stukken, er in Baba Sy de eerste remise af te dwingen. Daarop volgde aan het slot P. Pekkers (Damclub ’50), A. Berens (TDV), Heessels (Davo), die lang een stuk achter stond, De Jong (Davo) en J. v. Rijen (TDV).

In dit laatste stadium neuriede de Afrikaan niet meer, zoals hij steeds gedaan had. Wel lachte hij breeduit, toen Schenning van TDV verkeerd sloeg en daarmee een goede kans op remise verspeelde. In de laatste partij tegen Kivits manoeuvreerde hij deze van een goede, bijna gewonnen, positie naar de nederlaag. Verlegen nam hij 't applaus en de waarderende woorden van de heren Snijders, bestuurslid van de Brabantse Dambond, en Van Hoof, voorzitter van Davo, in ontvangst. Het was - voorlopig het laatste applaus in Nederland. Hij gaat nu naar huis terug om zijn vrienden in Senegal te vertellen, wat sneeuw en ijs zijn, maar ook om zijn belevenissen in Nederland te verhalen. Dat zal dan gebeuren op de markt in Dakar onder het spelen van dam-vluggertje...

Een feestsigaar losjes tussen de slanke vingers en sterk geconcentreerd op leder van de vijftig borden, liep Baba Sy rustig zijn ronden langs de broederlijk vereende damspelers van Tilburg. Deze sector van de zaal baarde Baba Sy wel veel zorgen, maar ook de voorzitter van Davo, Frans van Hoof, aan wiens bord de Senegalees juist een zet doet, moest uiteindelijk de vlag strijken.