's Werelds sterkste dammers paraderen in Krasnapolsky

(Van onze verslaggever)

AMSTERDAM, 14 okt. — Gisteravond om 8 uur werd in Grand Hotel Krasnapolsky het „Olympisch” toernooi om 't wereldkampioenschap dammen geopend. Hieraan was ’s middags een officiële ontvangst, van spelers en officials, ten stadhuize aan vooraf gegaan. De vlaggen bleven gisteren nog gestreken en ook de klokken, met hun onverstoorbaar aftellen van de seconden, kwelden de spelers toen nog niet. Het „echte spel” gaat namelijk vanmiddag pas beginnen.

Het damspel is een van de moeilijkste denksporten die er bestaan. Het stelt vooral hoge eisen aan de mentale eigenschappen van de spelers. Niet alleen een gedegen theoretische en praktische spelkennis zijn onontbeerlijk, de dammer moet ook zijn concentratie, vermogen, de zelfbeheersing en onder alle omstandigheden zijn innerlijke rust kunnen handhaven. Kleinigheden, die voor de buitenstaander nauwelijks opvallen, zoals de sfeer in de wedstrijd-zaal, de temperatuur, de houding van de tegenstander, kortom, allerlei schijnbare kleinigheidjes kunnen de meester uit zijn evenwicht brengen.

Wie gisteren in Krasnapolsky bij de opening aanwezig is geweest, zal zijn getroffen door de aparte sfeer die er in de damwereld heerst. Er schijnt achter het dambord geen klasse- en standsverschil te bestaan. We zien er de ingenieur tegenover de melkboer, de accountant tegenover de fabrieksarbeider. En al deze mensen hadden gisteren de gelegenheid te baat genomen om weer eens gezellig onder elkaar te zijn. De stemming was bepaald feestelijk. Het is trouwens ook feest bij de Nederlandse dambond. In het programma lazen wij tenminste dat: „de Koninklijke Nederlandse Dambond in het kader van de viering van het gouden bestaanjubilieum had gemeend de organisatie van dit toernooi op zich te moeten nemen”. De afgevaardigde van de Sovjet-Russische ambassade had daarom zelfs een feestgave meegebracht, bestaande uit een beker en een vaantje, welke hij na zijn korte toespraak, aan de voorzitter van de Bond de heer Van de Vreugde, overhandigde. In die toespraak wees de Russische vertegenwoordiger, zoals gebruikelijk, op de waarde van een toernooi als dit, als middel om te komen tot een betere verstandhouding en verbetering van de vriendschap tussen Rusland en Nederland etc. etc. Enfin, de Sovjet-Russische terminologie is U allen welbekend.

Levenskunstenaar

Natuurlijk waren ook alle deelnemers aanwezig. Aan het slot van de avond werden zij ,,aan den volke getoond”, waarbij behalve in het Nederlands ook in het Frans en het Russisch hun cwaliteiten werden aange-prezen. Deze „voorstelling” maakte de meeste van hen zichtbaar verlegen.

Duidelijk bleek dat de Canadees Deslauriers in ons land grote populariteit geniet, begrijpelijk overigens. Het is namelijk niet de eerste keer dat hij in Nederland verblijft, en hij heeft zich hier reeds vele vrienden gemaakt. Deslauriers, die in Canada zijn leven slijt als accountant, is een innemende persoonlijkheid. Hij is klein van postuur, draagt zijn bril recht op de neus, en is gestoken in een kostuum dat hem genoeg ruimte laat, om van het goede der aarde te kunnen genieten. Door niets is deze levenskunstenaar uit zijn goede humeur te brengen. Deslauriers is er de man niet naar om zijn wijntje, sigaar of een goed diner aan het bereiken van de hoogste eer op te offeren.

Een andere opzienbarende figuur was de Senegalees Baba Sy. Deze jonge neger, 25 jaar en ambtenaar in Dakar, heeft zich ontpopt als een natuurtalent. Vorig jaar veroverde hij het kampioenschap van Frankrijk, daarbij meesters als Verse en Dionis achter zich latend. In een keurig zwart pak, met een klein, fijn sikje, ook al zwart, en voortdurend spelend met een zilveren sigarettenpijpje, scheen hij zich in dit westerse gezelschap heel goed thuis te voelen. Een niet aflatende glimlach sierde het gelaat van deze beminnelijke jongeman. De Amsterdamse „dam-show" is kleurrijker dan ooit tevoren. Onder de gladiatoren uit het rijk van „koning Damas” bevinden zich blanken en zwarten. De kleuren van het dambord en de schijven vinden hun weerspiegeling in die der spelers.

Een minuut stilte

Het feestelijke van de avond werd enigszins gtemperd door het feit dat kort geleden de ex-wereldkampioen Ben Springer plotseling is overleden. Wim Roozenburg schetste in een paar woorden de verdienste van Springer voor de Nederlandse damwereld. Hij was de man, die onze dammers in contact bracht met die uit Canada. Rusland en Portugal. Met het heengaan van deze propagandist voor de damsport heeft de K.N.D.B. een groot verlies geleden. Een minuut stilte werd in acht genomen.

Toen wij, kort na het einde van het meer officiële gedeelte van de avond Kras verlieten, scheen voor de aanwezigen het feest pas goed te beginnen.