4 februari 2024 by Han Seinhorst

Na afloop van de wedstrijden hoor je veelal de teksten: de nederlaag was onterecht, we hadden gelijk moeten spelen, of het gelijke spel hadden we moeten winnen of de overwinning valt door de uitslagen op de andere 100-velden weer tegen. Het is maar hoe je het bekijkt, uiteindelijk krijg je wat je verdiend, en voor een beter resultaat had je beter moeten acteren.

Het is dit jaar wel duidelijk dat het een overlevingsstrijd wordt om je in de ereklasse en de eerste klasse te handhaven. Het ziet er zelfs naar uit dat je met 11 punten uit 11 wedstrijden toch nog veroordeeld bent tot het spelen van nacompetitie wedstrijden. Maar als nieuwkomer zou je ook tevreden kunnen zijn met het bereiken van de nacompetitie, het is maar hoe je verwachtingspatroon eruit ziet.

Op het programma van de 9e ronde stond de derby van de Achterhoek op het programma: DUO-DIOS, een affiche die in vroegere tijden enorm leefde. Massaal uitgerukte pers, toeschouwers van heinde en ver, spelers die elkaar bijna naar het leven stonden, uitgebreide verslagen in de regionale kranten, kortom alles wat een derby zo leuk maakt. Huidig is het voor DUO, ondanks dat de voorzitter nog een poging waagde olie op het vuur te gooien, een hopeloze degradatiestrijd ( maar volgens voorzitter Woolschot, die verwees naar een langdradige opera, met een mogelijk goed einde) en voor DIOS een strijd tegen de nacompetitie. Dankzij een 13-7 overwinning voor DIOS is de directe degradatie definitief afgewend en vervolgt men de strijd tegen een nacompetitieplek. Voor derby-gevoelens was geen plek, het ging om de strijd op de borden. Kopman Pim moest aantreden tegen de altijd complex spelende Zweerink, met nog slechts enkele minuten op de klok had Pim al een winnende positie op het bord gerealiseerd, de definitieve fout was te eenvoudig, maar waarschijnlijk een versnelling van het uiteindelijke resultaat. Ik wacht veelal eerst maar op de analyses van Alexander voordat ik me begeef aan de interpreteren van de standen, om zo geen blunders in het verslag te krijgen. Dik moest ook tegen een van de toppers van DUO, beiden hadden veel ontzag en waren tevreden met een punt. De tweede overwinning kwam van Alexander die Sekongo naar de randen van het bord dirigeerde en zodoende een schijf kon winnen, opgave volgde snel. Han moest tegen de pedagoog Rinner. maar aan zo’n oude vent is geen kinderopvoeding meer besteedt. Na een scherpe opening haakte Rinner af, zag geen voordeel meer en bood de remise aan. Cor, die op het laatst nog vanuit Enkhuizen bij het eerste moest invallen kwam tegen de sympathieke Wassink niet in de problemen en pakte het verdiende punt. Tussenstand inmiddels 7-3 voor DIOS. Arnoud zat er dit keer ook voor een punt, het evenwicht werd niet verbroken, de remise was terecht. De enige nederlaag deze middag was voor Erik. Erik die in de halve finale goed begonnen is en 3 uit 2 ging vrij roekeloos in de aanval. De tweede Rinner wist daar wel raad mee, dunde de hoek uit en kon vrij doorlopen naar dam. Zou het dan nog spannend worden?. Hendrik had zijn favoriete tegenstander Woolschot, een scherpe aanval bracht een dammeneindspel op het bord. Hendrik bleef dit keer wel doordammen en won middels een kleine variant. Mark speelde een boeiende partij tegen Leeflang. Hij liet hem te lang leven, een combinatieve mogelijkheid werd over het hoofd gezien, nu werd het nog spannend maar de remise bleef binnen de mogelijkheden. Tenslotte won Boudewijn van de betondammer Hoekman. Pim had ondanks zijn beperkte tijd de winnende variant van Boudewijn gezien. Boudewijn niet, maar zijn weg naar de winst duurde wat langer, maar kwam er ook. Eindstand 13-7. En de glazen bleven in Doetinchem nog lang vol.