Baba Sy leerde dammen op straat

Baba Sy is hier in gesprek met onze damredacteur R. C. Keller.

‘Tk stuur u een speler, die meteen A kampioen wordt’, schreef de heer Biscons uit Senegal zo’n halfjaartje geleden aan het bestuur van de Franse Dambond. ‘Laat ’m dus deelnemen aan de wedstrijden om het kampioenschap van Frankrijk.’

Men lachte in Parijs een beetje om die wilde profetiën, maar reserveerde niettemin een plaats in het kampioenschap voor die aangekondigde Senegalees die Baba Sy bleek te heten.

Terwijl de oudgedienden in dat kampioenschap zich bij elke zet minutenlang ernstig het hoofd fronsten eer zij weloverwogen hun schijven verplaatsten, zat Baba Sy vriendelijk glimlachend achter zijn bord te wachten, tot zijn tegenstander zo goed zou zijn om te zetten. Zodra dat het geval was, ging ook de hand van Baba Sy naar de schijf. Hij wist het al weer.

Griezelig snel

Ondanks die — voor westerse begrippen griezelige — rapheid van zetten. deed hij het nog knap ook: hit WERD kampioen!

In Dakar keek niemand daar vreemd van op. Daar, in zijn geboorteplaats, kende men de kracht van Baba Sy al lang. Hij placht er immers, zodra de allerergste middagwarmte voorbij was, op uit te trekken met zijn dambord; zich ergens op straat neer te vlijen en te wachten op klanten, die tegen hem wilden spelen voor de inzet van een rijksdaalder voor een partijtje.

Dat is een Senegalese gewoonte. Daar damt men op straat en om geld. Baba Sy verdiende er zijn brood mee. Maar naarmate hij zijn ‘vak’ beter onder de knie kreeg, werd de mogelijkheid om er van te bestaan, minder.

Hoewel hij verscheidene malen verhuisde. omdat hij een bepaald gebied volledig had afgewerkt, werd hij ten slotte tot in de uithoeken van zijn land zo bekend, dat niemand meer een rijksdaalder tegen hem wilde inzetten. Dat was geld wegsmijten, wisten ze. En dat doet een Senegalees even ongaarne als een Nederlander. Omdat hij ook graag wou blijven leven, borg Baba Sy ten slotte zijn straatdambord en de schijven maar weg en ging in Dakar voor chauffeur spelen. Maar intussen was zijn naam al op zo vele lippen geweest, dat zijn kwaliteiten als dammer ook ter ore waren gekomen aan de in Dakar verblijvende Franse dammer Biscons.

Enthousiast

Die speelde een paar oefenpartijtjes met het natuurtalent Baba Sy, die hem in luttele minuten (gratis) van het bord veegde. Biscons boog echter niet droevig het hoofd, maar raakte wild enthousiast.

Hij herinnerde zich de faam van Woldouby, een Senegalees, die zo’n veertig jaar geleden de dammers uit de hele wereld verbaasd deed staan en die ook uit de vreemdste stellingen soepel de enige juiste voortzettingen koos, zonder er lang over te piekeren. Die Woldouby-stellingen staan nu fraai genoteerd in boeken, die Franse, Nederlandse en Russische dammers door jarenlange studie uit hun hoofd geleerd hebben.

Baba Sy kan die boeken niet eens lezen, maar hij is beter in die Woldouby-achtige damstellingen thuis dan de vlijtigste damstudent. Omdat Baba Sy... een tweede Woldouby is.

Hij is nu in Nederland, dank zij een ‘damstudiebeurs’ van zijn Sene-galese regering en de activiteit van het bestuur van DAMAS, waar tal van vooraanstaande dammers uit Nederland zich in verenigd hebben.

Baba Sy heeft al een simultaanseance gegeven ook in Umuiden. Binnen twee uur was de wedstrijd afgelopen. Toen had hij 30 van zijn 32 tegenstanders verslagen en tegen twee remise gespeeld. Verloren? Nee, niet één ...

De Nederlandse dammers hebben zich na de nederlaag van Van Dijk tegen Koeperman vertwijfeld afgevraagd, waar de dammer is, die tegen Koeperman wél een kans maakt. Het ziet ernaar uit, dat die man in Dakar woont...

HANS BAKKER.