(1) Cor van Dusseldorp - Kees Thijssen
NK, 00-03-2003

1.32-28 16-21 2.31-26 18-22 3.37-32 11-16 4.41-37 13-18 5.46-41
[ Ook zijn partij tegen Jeroen van den Akker (3de ronde) had Thijssen op deze agressieve wijze zo geopend. Maar waar Van den Akker met 5.37-31 7-11 6.46-41 had gereageerd 21-27 7.32x21 16x27 8.34-29 9-13 9.40-34 , stuurt Van Dusseldorp op de naar oud-wereldkampioen Ben Springer genoemde opstoot aan: ]
5...9-13 6.28-23 19x28 7.32x23 18x29 8.34x23 4-9 9.35-30 6-11 10.40-34 1-6 Thijssen stelt de thematische zet 20-25 uit tot het moment waarop wit niet over het terugruiltje 34-29 (25x34) en 29x40 beschikt. 11.45-40 20-25 12.40-35 13-18 13.34-29 25x34 14.29x40 18x29 15.33x24 Van Dusseldorp verlegt zijn voorpost van 23 naar veld 24. Ik kan mij voorstellen dat 13.33-29?! een wel erg zware wissel op de witte stand zou hebben getrokken, maar het scherpe 14.39x30!? (zie Thoen - J. M. Drent 1990 en Sekongo - Diakite 1991) was misschien wel het overwegen waard. 12-18 16.40-34 7-12 17.34-29 Een ander idee is 17.34-30, zoals (maar dan met schijf 3 op veld 4) gespeeld werd in een competitiepartij J. de Wolf - Vlooswijk 1998. 9-13 18.35-30 14-19 19.30-25 19x30 20.25x34 15-20 21.44-40 10-14 22.29-23!? Voor de tweede maal in deze partij nestelt de witspeler zich op veld 23. Hij zal er (veel) langer verblijven dan men in deze fase verwachten zou.
[Verrassende parallel: als 5 op 4 had gestaan, was de stand volmaakt identiek geweest aan de partij Van Heerde - Sijbrands uit het GS-Jubileumtoernooi 1967. Van Heerde vervolgde evenwel met 22.38-33 13-19 23.34-30?! (beter is 23.42-38 of 23.40-35) 20-25! 24.40-34? (en hier lijkt 24.39-34 te prefereren) en kreeg na 5-10! (4-10!) 25.50-44 10-15 26.44-40 14-20 27.40-35 8-13 28.42-38 2-8 enz. (want wit mag zich toch nooit aan 30-24x24? bezondigen) met onoverkomelijke moeilijkheden te kampen.36 jaar later pakt Van Dusseldorp de zaken heel wat energieker aan: ]
22...18x29 23.34x23 3-9 24.50-44 20-24 De aanzet tot een zo ambitieus mogelijk tegenspel, waarbij Thijssen zelfs even randveld 35 aandoet. 25.39-33 24-30 26.43-39 5-10 27.48-43 30-35 28.40-34 13-18 Er dreigde 29.34-30!, 30.23-19 en 31.33-28 met belangrijk voordeel voor wit. 29.44-40 35x44 30.49x40 18x29 31.34x23 8-13
[ Zwart doet definitief afstand van de formatie 2/8/13. Terecht: na 31...9-13? 32.40-34 hem belet (32.40-35!) 32...21-27? had de dreiging 33.23-19! 14x23 34.33-28 22x44 35.43-39 44x33 36.38x9 te spelen. Bovendien dient de ontruiming van veld 8 wel degelijk een doel, meerdere doelen zelfs. . . ]
32.40-35!
[ Wit mocht onder geen beding 32.33-29?? spelen wegens 22-28! 33.23x32 17-22 34.26x19 14x45+/- ]
[ En 32.39-34? was eveneens fout geweest: na 13-19! 33.43-39 (33.33-29 19x28 34.38-32 21-27+/-) 33...19x28 34.38-32 9-13 35.32x23 21-27 verovert zwart het stuk op 23. ]
32...10-15
[ Maar aan de schijnbaar trage tekstzet mankeert niets. In elk geval hoeft wit 32...21-27? niet te vrezen, omdat na het laconieke 33.35-30! de aanval op 23 13-19? uitgeschakeld is door 34.39-34!! 19x48 35.38-32! 27x38 36.42x33 48x31 37.36x7+/- ]
33.35-30

22-27!? Gespeeld ter voorbereiding van de bevrijdingsactie 12-18 (23x12), 17x8 (26x17) en 11x22. Het mag echter hoogst opmerkelijk heten dat het daar uiteindelijk niet van zal komen. . . 34.39-34 14-20?! 35.33-29? Van Dusseldorps eerste onnauwkeurigheid: Omdat hij zich na het vereenvoudigende 34...12-18 niet meer ziet winnen, ontwerpt Thijssen een plan dat zijn tegenstander in elk geval voor grotere praktische problemen plaatst.
[ Daarbij neemt de zwartspeler bepaald geen geringe risico's: nog los van de vraag wat het partijverloop waard is, moet geconstateerd worden dat wit nu me 35.30-25! 9-14 36.34-30! 12-18 (zwarts meest voor de hand liggende verdediging) 37.23x12 17x8 38.26x17 11x22 39.33-28! 22x33 40.38x29 zeer groot, mogelijk zelfs beslissend voordeel had kunnen krijgen! ]
35...27-32!? 36.38x27 21x32 37.37x28 2-8 Met behulp van een elegant schijnoffer weet Thijssen de spanningen te handhaven. 38.30-25
[ Direct 38.26-21? is geenszins beter, omdat wit na 16x27! toch niet 39.30-24? mag doen wegens 27-31! 40.36x27 17-21 41.27x18 13x33 42.29x38 20x40= ]
38...9-14! 39.26-21 16x27! 40.34-30 17-21!?
[ Het verleidelijke 40...17-22 41.28x17 11x22 42.30-24! 27-32?? faalde op 43.24-19! 13x33 44.43-38-/+ ]
41.43-38 11-17 42.41-37 21-26 43.37-32? Ook na de tekstzet lijkt wit nog steeds beter te staan, maar dat is slechts schijn.
[ Sterker was 43.38-32! 27x38 44.42x33 de vijandelijke infiltratie op 27 had wit dan veel gemakkelijker ongedaan kunnen maken. ]
[ (al dan niet voorafgegaan door 43.30-24) 43.30-24 17-21 44.38-32! 27x38 45.42x33 ]
43...17-21 44.30-24 12-17 45.42-37 6-11 46.38-33 27x38 47.33x42 21-27! Neemt opnieuw veld 27 in bezit. 48.42-38 8-12! 49.37-32 17-21!

50.47-41? De beslissende fout.
[ Na het correcte 50.38-33! 27x38 51.33x42 21-27! (variaties op een thema) zou 52.42-37? eveneens hebben verloren door maar (52.42-38! 11-16 53.47-41! 13-19 54.24x13 12-18 55.13x31 26x46 was nog juist remise geweest; men zie: 56.38-32! 16-21 57.36-31! 21-26 58.31-27 46-41 59.23-18 41-36 60.28-22 36-41 (60...36-47 komt vrijwel op hetzelfde neer) 61.22-17!! 41x21 62.27x16= Onnodig te zeggen dat een dergelijke (lange) variant in tijdnood lastig te berekenen te was. . .) 52...11-17! of ook (52...12-17!) 53.47-42 27-32+/- ]
50...13-19! Met een koppel schijven meer op het bord is hetzelfde damzetje nu wel gewonnen! 51.24x13 12-18 52.13x31 26x46 53.38-33 21-26 54.23-18 11-17! 55.29-23 20-24! 56.25-20
[ Op meteen 56.32-27 beslist 14-19 57.23x14 46x5+/- ]
56...14x25 57.32-27 25-30! 58.27-21
[ Of 58.18-13 30-34! 59.13-9 (eerst 36 offeren verliest uiteraard door overmacht) Nu maakt Thijssen het karwei af met hetzelfde type rondslag dat er ook na 58.18-13 30-34 (59.13-8 zou zijn uitgerold:) 59...34-39! 60.33x44 24-29 61.23x34 46x21 (61...46x16+/-) ]
58...30-34! 59.21x12 34-39! 60.33x44 26-31! 61.36x27 24-29 Wit geeft het op.
0-2