(1) Sijbrands,T - Van Marle,R
Blindsimultaandammen (1), 21-03-2002

1.32-28 18-23 2.38-32 12-18 3.31-27 7-12 4.43-38 20-24 5.37-31 14-20 6.41-37 10-14 7.49-43 1-7 8.46-41 Normaliter doe ik hier zo snel mogelijk 34-29x29. Ik had echter een speciale reden om ditmaal eerst de zetten 46-41 en 5-10 in te lassen... 5-10 9.34-29 23x34 10.40x29 18-23 11.29x18 12x23 Van Marle's lijf-variant: in de database had ik meer dan tien(!) partijen gevonden waarin mijn tegenstander zich met 18-23x23 opstelde. Ik had mij dan ook al wekenlang lopen te verkneukelen om de hardhandige wijze waarop ik het zwarte openingsspel zou afstraffen. Dat moment was nu aangebroken: 12.28-22!? Het scherpste tegenspel. Van al zijn tegenstanders hadden er slechts vier Van Marle geconfronteerd met deze agressieve opstoot, waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 10e matchpartij Koeperman-Van Dijk (WK 1959). 17x28 13.33x22 23-29!? Een eerste tegenvaller.
[ Ik had gehoopt op 13...24-29 14.35-30! 8-12? , om daarop de mooie damzet te laten volgen die Mike Voskamp in het Nederlands Jeugdkampioenschap 1992 tegen Oosten uitvoerde: 15.30-24!! 19x30 16.32-28! 23x21 17.22-17 11x22 18.31-27 22x31 19.37x19 14x23 20.38-33 29x40 21.45x5+/- Merk op dat wit deze mogelijkheid niet heeft wanneer de zetten 46-41 en 5-10 nog niet zijn gedaan... Overigens bleek na afloop dat het zinloos was op een reprise van Voskamp-Oosten 1992 aan te sturen: het was zo'n beetje de eerste partij die Van Marle noemde! ]
14.45-40 7-12 15.39-33 20-25 16.44-39 15-20 17.50-45 10-15 Eigenlijk verdienen alle zwarte zetten een uitroepteken-tussen-haakjes. Waar het namelijk om gaat, is dat hij strategisch overspeeld wordt zodra wit de gelegenheid krijgt - en dat zou het geval zijn wanneer zwart voortijdig 15/17...12-18? deed - om 16/18.32-28! en 17/19.37-32 enz. door te zetten; zwart wordt dan als het ware doodgedrukt! Pikante bijzonderheid: dankzij dit positionele principe won ikzelf in 1971 een trainingspartij van Jan Wielaard, terwijl Van Marle er tegen Benno Woolschot (Parthenay 1996) juist door verloor!Maar door schijf 12 zo lang mogelijk op z'n plaats te houden, omzeilt mijn tegenstander een dergelijk scenario. 18.32-28 Wat voor zwart geldt, geldt in symmetrische stellingen per definitie ook voor wit. Zoals zwart het uitkomen van 32, 37 en 41 dient tegen te gaan, zo mag wit zijn tegenstander onder geen beding gelegenheid geven tot een opbouw met 19-23, 14-19 en 12-18 enz.
[ Om die reden zou 18.31-26 foutief zijn, zoals Van Marle in een competitiepartij tegen Marcel Knipper (1998) liet zien: 19-23! 19.36-31 12-18! 20.33-28 14-19 21.39-34 9-14! maar niet meteen (21...8-12? wegens 22.22-17! 11x33 23.32-28 23x21 24.34x14 met dam-op-bezet-veld!) 22.26-21 (nog het beste) 8-12 23.31-26 11-17 24.22x11 6x17 25.41-36 25-30! 26.34x25 29-34 27.40x29 24x31 28.36x27 en zwart kon op groot, zoniet beslissend voordeel bogen. ]
18...12-17!

Alleen zo: op alle andere zetten was 19.37-32! en 20.41-37 gevolgd. 19.31-26?
[ In de diagramstand doet wit het beste 19.22-18 13x22 20.27x18 8-13 21.28-23 enz. Er verdwijnen dan weliswaar veel schijven van het bord, maar dat bezwaar blijkt in nog veel sterkere mate voor het partijverloop te gelden. ]
19...2-7! 20.37-32! Zo had ik het, gedeeltelijk met behulp van de computer, voorbereid. Maar hoe diep ik ook in de materie gedoken was - ik had mij er toch nog niet voldoende in ondergedompeld, zoals Van Marle met zijn volgende zet aantoont: 29-34!! Was het uberhaupt al een (tweede) tegenslag dat Van Marle vanuit de stand na 13.33x22 steeds de beste zetten had geproduceerd - de aan mijn aandacht ontsnapte inlas 20...29-34 betekende een nieuwe streep door de rekening.
[ Daarbij had TRUUS mij een tastbaar positievoordeel in het vooruitzicht gesteld na de (complexe) afwikkelin 20...19-23 21.28x10 17x46 22.10-5 13-19 23.5x1! 11-17! 24.1x34 17-22! 25.27x18 24-29 26.34x23 46x5 27.47-41 5x46 28.42-37 46x1 29.40-34 1x40 30.35x44 ]
21.40x29 19-23 22.28x10 17x46 23.10-5 4-10! 24.5x1! 13-18
[ Natuurlijk niet 24...24-30? 25.35x24 13-18 vanwege de damvangst 26.1x23 46x35 27.29-24+/- ]
25.1x23 46x10 26.29-23
[ Geen keus: 26.47-41 10x46 27.38-32 faalt op 46x34!! 28.39x19 25-30+/- ]
[ 26.42-37? 10x46 27.38-32 46x34!! 28.39x19 25-30+/- ]
26...10x21 27.26x17 11x22 De spanningen zijn opgeheven. Maar als er in de resterende 10x10 iemand beter staat, dan is het zwart, niet wit: de 8 tempi en de vork 15/20/24/25 drukken zwaar op de vijandelijke stand. 28.42-37 6-11 29.37-31 9-13 30.31-27 22x31 31.36x27 3-9! Verhindert het uitkomen van 33. Omdat wit nu bij een 'normaal' vervolg onder steeds grotere pressie komt te staan (32...13-18, 33...11-17 en 34...8-13), besloot ik een nogal drastische bevrijdingpoging te wagen: 32.39-34 11-17 33.33-28 13-18 34.43-39 8-13 35.39-33

17-21! Dwingt de komende afwikkeling af. 36.35-30! 21x43 37.30x8 43-49 38.8-2 49-35!
[ Ik had nu slechts gerekend op 38...49-44 39.2-35 44-50 40.35-13 18-23 41.13x4 23x32 42.33-29 met remise. Maar zwart heeft beter: ]
39.2-7 18-22!! 40.28x17 35-44! Zo wint Van Marle een schijf, wat voor mij de zoveelste tegenvaller was. Maar tegelijkertijd zat het in zoverre mee dat mijn tegenstander in het 6x5 dammeneindspel, dat binnen vijftien zetten tot een 4x3 zal worden gereduceerd, geen werkelijke vorderingen zou weten te maken. 41.7-2 44x11 42.2-35 11-2 43.35-49 9-14 44.47-41 2-13 45.49-35 14-19 46.35-40 19-24 47.40-44 13-2 48.41-36 24-30 49.44-50 30x39 50.50x17 2-13 51.17-44 20-24 52.44-6 24-30 53.45-40 13-27 54.40-34 30x39 55.6x44 25-30 56.44-40 15-20 57.48-42 30-35 58.40-45 20-25 59.42-37 27-13 60.37-31 13-8 61.31-27 8-17 62.36-31 Remise. Zeker qua tijdsduur een van de zwaarst bevochten puntendelingen uit mijn hele carriere!
1-1